Cello Concertos

Cello Concerto No. 1 in A minor, Wq. 170 (H432)
Cello Concerto No. 2 in B flat major, Wq. 171 (H436)
Cello Concerto No. 3 in A major, Wq. 172 (H439)

Sommige muziek went nooit, hoe vaak je haar ook gehoord hebt en hoe goed je haar ook meent te kennen. Neem bijvoorbeeld een aanzienlijk deel van Carl Philipp Emanuel Bachs oeuvre, zoals de drie celloconcerten Wq170 - 172 (ook overgeleverd in versies voor fluit en klavecimbel). Het lijkt of de componist in deze stukken moedwillig de lessen van vader Johann Sebastian in de wind heeft geslagen en heeft besloten het helemaal zelf en vooral anders te doen. Zo begint het concert in a-klein met een Allegro assai waarin het orkest alle remmen losgooit. Maar de melancholieke melodie waarmee de solocello inzet, lijkt afkomstig uit een volstrekt ander deel, een Adagio, en het is pas na herhaaldelijk aandringen van het orkest dat de cello meegaat in de Allegrodrukte. De Duits-Franse cellist Nicolas Altstaedt en ensemble Arcangelo spelen met een bewonderenswaardige mix van precisie en onstuimige brio en verrassen met een cadens waarin vader Bach toch nog even om de hoek komt kijken. En wat te denken van het lugubere Largo in het concert in A-groot, met zijn gedempte tuttistrijkers en zijn spookachtig in het hoogste register weeklagende cello? Solist en ensemble buiten de theatraliteit ten volle uit en hebben een van de mooiste opnamen afgeleverd die er van deze concerten verkrijgbaar zijn.
JAN KUNST - KLASSIEKE ZAKEN MAGAZINE (5-2016)

"De solist op deze nieuwe Hyperion-cd is de 34-jarige Duits-Franse cellist Nicolas Altstaedt, een muzikant die alom geprezen wordt voor zijn uiterst vindingrijke en wendbare stijl. Hij speelt zowel op moderne als op oude instrumenten met darmsnaren. Tijdens de jaren 2010-2012 was hij ook een BBC New Generation Artist. Hij wordt hier begeleid door het ensemble Arcangelo o.l.v. zijn oprichter en bezieler Jonathan Cohen. Deze Cohen is een van de fijnste, jonge Britse muzikanten, actief op vele fronten, en met aanzienlijk succes, als dirigent, cellist en op het klavier. Hij leidt zijn Arcangelo in een repertoire dat reikt van Porpora en Handel tot Gluck en Mozart.

Zij zijn allen alleszins de juiste uitvoerders voor deze kleurrijke, soms onstuimige en hoogst originele muziek. Jonathan Cohen stuurt en stuwt de leden van zijn orkest van aan het klavecimbel, en zo bouwen zij samen, met veel dramatisch effect, deze concerto’s op. Stemmingswisselingen volgen elkaar in een snel, verbluffend tempo op. Maar ook de solist Nicolas Altstaedt lijkt zich kostelijk te amuseren met deze onvoorspelbare muziek: elke verrassende wending speelt hij met veel fantasie, elke wissel in timbre geeft hij extra glans. En in de meer virtuoze passages treedt Altstaedt als een echte solist op de voorgrond. Maar dat zijn toch eerder uitzonderlijke momenten. En precies dat is wat deze opnamen zo bijzonder maakt: hier wordt lekker samen muziek gemaakt; de solopartij maakt altijd deel uit van het geheel. En zo ontstaan er heerlijke, kamermuzikale momenten, waarin de cello en het orkest schitterend met elkaar dialogeren."
Bart Tijskens - Klara's oordeel *****

CD van de WEEK Radio4