Alkan & Chopin: Cello Sonatas

Alban Gerhardt (cello) & Steven Osborne (piano)

Deze opname van twee grote Romantische cellosonates bevat het kwikzilveren duo van cellist Alban Gerhardt en pianist Steven Osborne, beiden musici met verbluffende technische en interpretatieve capaciteiten. Gerhardt staat bekend om zijn gepassioneerde toewijding aan minder bekend negentiende-eeuws repertoire door zijn opzwepende uitvoeringen in Hyperion's Romantic Cello Concerto serie, en in deze kamermuziek cd bereikt hij een nog hoger niveau van opwindende intensiteit. Er zijn relatief weinig negentiende-eeuwse cellosonates. Nog minder hebben standvastig een plaats weten te behouden in het huidige concertrepertoire. Alkan's prachtige Sonate is een weinig bekend werk, maar wel een werk dat onmiddellijk aantrekkelijk is: ambitieus, origineel, en vol goede melodieën. Chopins Op 65 Sonate is een dicht, complex werk dat zijn tijdgenoten verbijsterde: het wordt in deze uitvoering onthuld als een geraffineerd voorbeeld van tweestemmig contrapunt, waarin geen van beide spelers consequent het middelpunt in handen heeft, en waarin de uitwisseling van stemmen steeds onvoorspelbaar is. Beide werken werden geschreven voor de grote Franse cellist Auguste-Joseph Franchomme, die ze respectievelijk in 1848 en 1857 in première liet gaan met de componist aan de piano.

Charles Alkan (1813-1888):
 Cello Sonata, Op. 47

Frederic Chopin (1810-1849):
 Cello Sonata in G minor, Op. 65

"Alkans sonate is al eerder opgenomen, maar is hardnekkig in de schaduw van het cellorepertoire blijven staan. Deze nieuwe uitvoering zal het werk ongetwijfeld naar het voetlicht halen. Het is een meesterwerk: rijk van inhoud, melodieus en – zoals bij het meeste werk van Alkan – technisch uiterst veeleisend; zeg maar Mendelssohn met ballen. Vooral het tweede deel (Allegretto), met zijn eigenzinnige, scherpe harmonieën, en het mystieke, bijna impressionistische langzame deel vormen – mocht dat nog nodig zijn – opnieuw een bewijs van Alkans genialiteit.
Aan pleitbezorgers voor Chopins cellosonate – zijn laatste grote werk en het laatste dat tijdens zijn leven werd gepubliceerd – heeft het nooit ontbroken, ondanks de beruchte balansproblemen in het eerste deel. Hier is de muzikale lijn helder en eenduidig, al zorgt de *da capo*-herhaling ervoor dat dit veruit langste deel (doorgaans zo'n 10 minuten) uitgroeit tot bijna 15 minuten, waardoor het nogal uit de toon valt bij de omvang van de overige drie delen. Het biedt echter wel de kans om twee keer te genieten van dat aangrijpende motiefje op 2 minuten en 42 seconden, dat zelden zo ontroerend is vertolkt. Beide uitvoeringen van dit voortreffelijke duo zijn van absolute topklasse: fris, spontaan en prachtig opgenomen."
Gramophone - Classical Music Guide 2010