Bach: Keyboard Concertos Nos. 1-7, Bwv 1052-8 Etc.

Angela Hewitt (piano) & Australian Chamber Orchestra, Richard Tognetti 

Hyperion is verheugd deze bejubelde opnamen beschikbaar te stellen als een slanke dubbelaar (alleen CD formaat). Zoals altijd schittert Angela Hewitt in de allegro's, waarbij ze de muziek zowel met geestigheid als met technische bravoure doordrenkt. Het resultaat van de historisch geïnformeerde moderne-instrumentale kijk op de muziek is verbluffend, met scherpe ritmes en zingende melodische lijnen. Dit zijn warm betrokken interpretaties van deze baanbrekende stukken.

Samen bevatten deze CD's alle nog bestaande concerten van Bach met klavier solo. De meeste werden geschreven in de jaren 1730 en zijn vermoedelijk bewerkingen van vroegere concerten, waarvan er vele nu verloren zijn gegaan (hoewel er twee zullen worden herkend als Bachs vioolconcerten in E-groot en A-klein en het zesde een bewerking is van het vierde Brandenburgse). Het vijfde Brandenburgse Concert, met klavecimbel-, fluit- en vioolsolo, dateert uit 1721 en wordt algemeen beschouwd als het eerste Concert voor een solo klavierinstrument dat ooit werd geschreven. Bach maakte de pianopartij bijzonder briljant en voegde er een grote cadens aan toe; hij wist zeker hoe hij een genre met een knal moest neerzetten! Hewitts Bach uitvoeringen zijn inmiddels overal aanbevolen, maar pas nadat zij Bach over de hele wereld had gespeeld met talloze ensembles, besloot Angela dat het Australian Chamber Orchestra de perfecte medewerkers waren. Na een maand van concerten in heel Australië werden deze opnamen in februari van dit jaar in Sydney vastgelegd en het is voor iedereen duidelijk te horen dat de artiesten op het toppunt van hun kunnen opereren. Men wordt onmiddellijk getroffen door de kwaliteit van het kamermuziekspel wanneer frasen worden doorgegeven van solist naar orkest en, in het geval van Brandenburg Concert nr. 5 en het Tripel Concert, tussen alle drie de solisten. De ritmes zijn levendig, het tempo levendig, de geest van de dans is nooit ver weg in de snelle delen en een perfect vocale kwaliteit doordringt de gezongen lijnen van de langzame delen. Deze CD's zijn de juwelen in de kroon van Angela Hewitt's prachtige Bach-serie.

Bach, J S - Keyboard Concertos Nos. 1-7 BWV1052-1058
 No. 1 in D minor, BWV1052
 No. 2 in E major, BWV1053
 No. 3 in D major, BWV1054
 No. 4 in A major, BWV1055
 No. 5 in F minor, BWV1056
 No. 6 in F major, BWV1057
 No. 7 in G minor, BWV1058

 Brandenburg Concerto No. 5 in D major, BWV1050
 Concerto for Flute, Violin & Harpsichord in A minor, BWV1044

"Dit zijn niet geheel moderne instrumentuitvoeringen. Angela Hewitt omvat, zoals ze zegt, 'een klavecimbel in zijn traditionele rol als continuo'. Het combineren van oud en nieuw is niet ongebruikelijk, want in de beginjaren van de periode van optredens, trouwden onder meer Thurston Dart, Raymond Leppard en George Malcolm een ??klavecimbel met moderne strijkers en blazers. Wat hier ongebruikelijk is, is de samensmelting van twee verschillende soorten toetsenborden, de ene scherp voorbijgaand, de andere ductiel; en hoe hun functies op elkaar aansluiten, kan worden gehoord in het langzame deel van het Brandenburgse Concerto nr. 5. Hewitt voegt ook een cello toe aan het continuo en voegt noten, apocalyps en andere verfraaiingen toe aan haar eigen lijn. Het resultaat is een krachtige artistieke synergie tussen de muzikanten. Hewitt volgt echter niet slaafs een formule. In het Adagio van nr. 1 en het Adagio epiano sempre van nr. 3 (waar ze het meest intens is omdat ze haar beide aan passiemuziek doen denken), laat ze de basnoten van het keyboard weg voor de uiteenzetting van het thema, maar alleen in nr. 1 speelt ze ze. voor zijn terugkeer aan het einde. In deze gevallen, in het Andante van nr. 7 en elders, varieert ze ook de prominentie van haar linkerhand om de ripieno-snaarbas ook een sterke aanwezigheid te geven, terwijl ze de melodie van de rechterhand het meest gevoelvol omlijnt. Interpretatieve beslissingen worden intelligent toegepast; en Hewitt is op haar best in de langzame bewegingen, die allemaal met de fijnste gevoeligheid worden gespeeld. Als een meer pezige benadering van enkele van de uiterlijke bewegingen misschien niet verkeerd was geweest, biedt haar vermogen om de kritische noten van frases te peilen om een ??elastisch geaccentueerd ritme te behouden voldoende compensatie; en het volmaakte Australian Chamber Orchestra begeleidt haar bij elke stap. De fluit is achterstevoren geplaatst in BWV1044, maar verder opgenomen balans en geluid zorgen voor een ongehinderde concentratie op de uitvoeringen.
Kleine niveauverschillen tussen sommige werken zijn eenvoudig aan te passen. Een prachtig paar cd's.
Gramophone - Classical Music Guide 2010