Tchaikovsky: Overtures - Ballet In Three Parts

Bayerisches Staatsballett, Bayerisches Staatsorchester, Mikhail Agrest

Hoewel Alexei Ratmansky duidelijk geen verhalend ballet heeft gecreëerd, verschijnen de verhalende motieven uit deze drie toneelstukken van Shakespeare keer op keer aan de oppervlakte van de choreografische structuur. Zo vormt Shakespeares stem de basis voor zowel de dansactie op het podium als de muziek die vanuit de orkestbak resoneert. Traditioneel worden ouvertures aan het begin van een opera of ballet gehoord en dragen ze bij aan de plot. In Alexei Ratmansky's Tsjaikovski-ouvertures volgt de ene ouverture echter op de andere, waardoor een nieuw begin daadwerkelijk wordt gevolgd door een ander. Hierin verweven is een fundamentele belofte van het theater om met elke opening van het doek een nieuwe wereld te laten verschijnen en een begin te creëren dat zich in de toekomst ontvouwt. Met de hulpmiddelen en middelen van het klassieke en neo-klassieke ballet, Aleksej Ratmansky verwijst in zijn choreografie voortdurend naar de geschiedenis van de danskunst. We mogen hierbij niet vergeten dat ballet letterlijk moest vechten om te overleven in verschillende tijdperken. Ook de hoop dat de feitelijke werkelijkheid zou oplossen in iets dansachtigs resoneert hier voortdurend. De fantasie-ouvertures, de generieke naam voor de orkestrale stukken uit Tsjaikovski's oeuvre die in het balletprogramma worden uitgevoerd, zijn opaalachtig van karakter en vormen ideale voorbeelden voor een ballet dat ook als fantaseren moet worden opgevat. Ze vertegenwoordigen een fantasie over de rol van klassiek ballet vandaag de dag, de herinneringen die het met zich meebrengt en hoe het de toekomst ervan zou kunnen vormgeven.

Peter Iljitsch Tschaikowsky (1840-1893):
 Hamlet
 The Tempest
 Romeo & Julia

Recensies: