Poltera Plays Prokofiev: Symphony-Concerto / Sonatas

Christian Poltéra (cello), Juho Pohjonen (piano) & Lahti Symphony Orchestra, Anja Bihlmaier

De drie hier verzamelde werken dateren uit de laatste jaren van Sergej Prokofjev. Ondanks zijn verslechterende gezondheid en het beklemmende politieke klimaat kon de componist rekenen op de steun van grote muzikanten, in het bijzonder de cellist Mstislav Rostropovitsj. De relatie droeg bij aan de compositie van werken voor cello. Het eerste was het Symfonieconcert, een verbeterde herziening van een veel eerder celloconcert. Zoals in alle grootschalige composities van Prokofiev vinden we opvallende gebaren van contrast en confrontatie, verontrustende stemmingscontrasten, krachtige retoriek gevolgd door plotselinge passages van delicate reflectie. De Sonate voor cello solo is een onvoltooid werk: een breed en welsprekend Andante is hier te horen in zijn voltooiing door Vladimir Blok. De plechtige en poëtische Sonate voor cello en piano tot slot lijkt een oase van sereniteit te midden van de Sovjetdictatuur. In een heldere vorm, vrij van alles wat de autoriteiten zou kunnen hebben geschokt, is de sonate, die zeer veeleisend is in termen van speeltechniek, een van Prokofjevs beste werken dankzij de rijkdom aan melodieën van begin tot eind. Deze drie werken, gespeeld door Christian Poltéra, getuigen van Prokofjevs creatieve vitaliteit aan het einde van zijn leven, uitgedrukt in een eenvoudige, heldere muzikale taal, gecombineerd met een nieuw gevoel van vitaliteit ondanks alle tegenslagen.

Serge Prokofiev (1891-1953):
 Cello Sonata in C major, Op. 119
 Sinfonia Concertante in E minor for cello & orchestra, Op. 125
 Sonata for Cello solo, Op. 134

Recensies:

"Poltéra heeft alle warmte en variatie van toon, plus de technische uitwerking die de partituur vereist... Er zijn veel onderscheidende versies van dit repertoire op cd, maar geen enkele die ik voor een koopje zou verkiezen boven deze nieuwkomer."
Gramophone Magazine - July 2024 *****

"Poltéra's cantabile frasering in het openings-Andante is ongewoon expansief en lyrisch puntig. Anja Bihlmaier en de BIS-ingenieurs houden de gespierde orkestratie strak in de hand, zodat de cellist geen hoorbaar teken van spanning vertoont."
The Strad - August 2024