Lys

Samen met Jeroen Geerinck (op akoestische gitaar) en Maarten Decombel (op mandola, net iets anders dan een mandoline) ging hij rond de microfoon staan, en dat is wat je hoort. Geen verdere inkleding, geen productionele hoogstandjes, slechts het uitgepuurde geluid van snaren en hout. Terug naar de bron dus, op een plaat die toepasselijk LYS gedoopt werd, naar de Leie die net zo kronkelt en meandert als deze muziek.

Vaak werkt deze ‘minder is meer’-aanpak perfect. In Fleur De Lys, bijvoorbeeld, waar de sprankelende snaren klinken als ochtendlijke dauwdruppels. Meer heeft het nummer niet nodig om je mee te nemen op een wandeltocht die af en toe behoorlijk weemoedige bochten neemt. Of op Nomis, waar de klanken van de verschillende instrumenten prachtig in elkaar verstrengelen en een schilderij van klankkleur ontstaat. Zo beelden we ons in dat muziek klonk in ver vervlogen tijden, toen Vermeer zijn meesterwerken borstelde en Bredero zijn sonnetten pende.

Van andere nummers, zoals Planchemouton, Dubio of Divina Flor, maakt dit echter een erg lange zit. Daar vragen we ons af wat een rijker en gevarieerder klankenpalet voor deze composities zou betekenen. Dat hoeft daarom geen zang te zijn, de toevoeging mag ook perfect in het concept van Snaarmaarwaar passen: een viool, een cello, een contrabas, een harp. En een piano heeft toch ook snaren, en dat Ward eveneens een bedreven pianist is, weten we ook al lang.

Aan het enthousiasme van de drie muzikanten zal het zeker niet liggen: wie hen in de bijbehorende video’s aan het werk ziet, ontdekt niets anders dan puur speelplezier en liefde voor instrument en muziek.

1. Black Frost
2. Planchemouton
3. Fleur De Lys
4. Kopstekker
5. Dubio
6. Julos
7. Nomis
8. Divina Flor
9. Fugenzo