Peja?Evi?: Piano Music

Ekaterina Litvintseva (piano)

"Geboren in Budapest in 1885 als Maria Theodora, groeide Dora Pejacevic op als lid van de Kroatische aristocratie, de dochter van een Hongaars-Kroatische graaf en een Hongaarse barones.  Dora's muzikale gaven werden al op jonge leeftijd herkend en aangemoedigd door haar moeder, die zelf een geschoold pianiste en zangeres was. Toen de familie in 1903 van het landgoed in Nasice (nu in Slovenië) naar Zagreb verhuisde, begon ze serieuzer muziek te studeren bij professoren van het Kroatisch Muziek Instituut. Op dat moment had zij al verschillende werken gecomponeerd onder invloed van Romantische componisten als Mendelssohn, Schumann en Grieg. Later studeerde zij in Dresden en München en kreeg les in instrumentatie, compositie (van Percy Sherwood) en viool (van Henri Petri in München). Ze was echter grotendeels autodidact. Hoewel stevig geworteld in de Romantische traditie, met hints van het Franse Impressionisme, vond Pejacevic haar eigen compositorische stem, een belangrijke figuur in het Kroatische culturele leven en een lichtend baken voor alle vrouwelijke musicus-componisten. Ekaterina Litvintseva is een van de meest opmerkelijke pianisten van haar generatie. Haar opnamen leverden haar enthousiaste bijval op van de internationale pers: "een opmerkelijk moment in de geschiedenis van Chopin interpretatie" (Fanfare); "een gevoel van spontane inventie" in Mozart's K271 (Gramophone) en "een expressieve diepte" in Brahms' 1e Piano Concerto (BBC Music Magazine).

Pejacevic:
 Capriccio, Op. 47
 Fantasiestücke (6), Op. 17
 Nocturnes (2), Op. 50
 Piano Sketches (2)
 Piano Sonata, Op. 57
 The Life of Flowers
 Walzer-Capricen, Op. 28

De naam Dora Pejacevic zal bij weinig mensen een bel doen rinkelen. Hoewel CPO een serie cd’s aan haar beknopte oeuvre wijdde, is deze in 1923 op 37-jarige leeftijd overleden componiste nog niet tot de grote podia doorgedrongen. Daarom is het een goede zet van de Russische pianiste Ekaterina Litvintseva om een cd op te nemen met een deel van haar in totaal vierentwintig werken voor piano. Hoewel deze werken aan het begin van de twintigste eeuw geschreven zijn, staat Pejacevic met beide benen in de romantiek. Werken als de Six Fantasy Pieces en de cyclus The Life of Flowers roepen eerder associaties op met Schumann, Chopin en hooguit een vroege Skrjabin dan met de pianospierballen van iemand als Prokofjev. De stukken uit haar zogenaamde midden- en late periode zijn merendeels sfeervolle miniaturen die door Litvintseva vol overtuiging en verbeeldingskracht worden gespeeld en daardoor ook uitstekend werken. Het enige omvangrijke stuk is de Sonate nr. 2 uit 1921. Het eendelige stuk geeft een idee hoe het werk van Pejacevic zich had kunnen ontwikkelen als ze niet zo jong was overleden. Brahmsiaanse materiaalbeheersing gaat hier samen met de avontuurlijke harmonieën van Skrjabin. Een mooie kennismaking met een componiste die meer aandacht verdient."
Klassieke Zaken Magazine 3/4-2021