L'opera De Napoleon-Zingarelli: Giulietta E Romeo

Franco Fagioli (countertenor), Adèle Charvet (mezzo-soprano) & Orchestre de l'Opéra Royal, Stefan Plewniak

Napoleon's enthousiasme voor opera was buitengewoon. De muziekliefhebbende generaal bracht een jonge Italiaanse beroemdheid binnen, de alt Giuseppina Grassini, en de verbluffende castraat Girolamo Crescentini, de enige zanger die de keizer tot tranen toe kon beroeren.

Crescentini, die van 1806 tot 1812 in Frankrijk te gast was, zorgde voor glorieuze avonden in de keizerlijke kapel in de Tuilerieën, begeleid door Grassini, die Première cantatrice de Sa Majesté l'Empereur (Eerste Zangeres van Zijne Majesteit de Keizer) was, en zijn maîtresse. Napoleons muzikale passie was de Italiaanse opera, zoals blijkt uit de 143 concerten van Italiaanse solisten aan het hof tussen 1810 en 1815.

Het visitekaartje van Grassini en Crescentini was de opera Giulietta e Romeo van Zingarelli, die in 1796 in La Scala in première was gegaan en daarna talloze malen in Parijs werd uitgevoerd door de favoriete zangers van Napoleon. "Ze wekken heldenmoed in me op," verklaarde Napoleon. Met Franco Fagioli en Adèle Charvet wordt dit sterrenduo van het Franse keizerrijk weer tot leven gewekt: met een selectie uit de grote stukken van deze opera van Zingarelli, die - hoewel hij drie decennia lang in heel Europa grote triomfen vierde met zijn prachtige bel canto - nu volledig in de vergetelheid is geraakt. Dit is Napoleon's opera!

Zingarelli:
 Giulietta e Romeo

“Zoals het een componist betaamt die in de jaren 1760 een Napolitaanse conservatoriumopleiding heeft gevolgd, is Zingarelli's stijl veel verschuldigd aan de overgangs-opera-hervormingen van onder andere Sacchini (een van zijn leraren), Jommelli en Traetta, maar er zijn ook vleugjes van de opkomende belcanto stijl... Aria's zijn over het algemeen op hun best wanneer ze in een lome, pathetische stijl zijn, zoals de huilerige Romeo's aanroep 'Ciel pietoso' (akte 2).”
Opera - July 2022