Back In Nashville

Net als zijn voorganger From Elvis In Nashville (uitgebracht in november 2020), wil Elvis: Back In Nashville Elvis Presley en zijn core band voorstellen zoals ze klonken tijdens de eigenlijke sessies zonder orkestrale overdubs en vocale begeleiding. Een belangrijk verschil tussen Elvis' 1970 en 1971 Nashville sessies is dat veel van de 1971 opnamen achtergrondzangeressen bevatten, zodat Elvis: Back In Nashville een variëteit aan song uitvoeringen bevat zowel met als zonder vocale versterking.

Gezien de grote productie van geweldige opnames die Elvis en zijn muzikanten maakten tijdens de legendarische marathon sessies in 1970 op From Elvis In Nashville, besloten RCA en het Elvis kamp om vast te houden aan de succesvolle combinatie van een hechte band, een ervaren studio, goed geselecteerd repertoire en een ontspannen spontane Elvis achter de microfoon en zoveel mogelijk materiaal opnieuw op te nemen in een korte tijdspanne. Aangezien Elvis' komende concertactiviteiten toenamen, zou de studiotijd in de toekomst beperkt zijn en dus was het doel van deze sessies om misschien voor een jaar aan nieuwe songs te genereren. RCA en de Colonel lieten Elvis weten dat ze een nieuw kerstalbum wilden, een gospel album, een pop album en "verscheidene nieuwe singles voor de zomer en herfst releases" en dus boekte Elvis' muziek coördinator/producer Felton Jarvis een volle week van sessies die de hele dag duurden, te beginnen op 15 maart 1971, met dezelfde band die hij het jaar voordien had gebruikt.

Elvis Presley's terugkeer in 1970 om opnames te maken in Nashville was een openbaring geweest. Deze sessies, na zijn opnames in Memphis en een terugkeer naar het podium, hadden meer gedaan dan een comeback ondersteunen. Ze introduceerden Elvis ook bij een geweldige nieuwe ritmesectie en gaven Elvis een geweldig nieuw geluid. Bassist Norbert Putnam, drummer Jerry Carrigan en pianist David Briggs hadden in de jaren zestig bijgedragen aan de transformatie van de ritmes van de countrymuziek, nadat ze hun door R&B geïnspireerde stijl van de F. A. M. E. Studios in Muscle Shoals, Alabama, hadden overgebracht naar sessiewerk in Nashville. Toen producer Felton Jarvis Elvis samenbracht met de Muscle Shoals Boys, samen met sessiegitarist Chip Young, manusje-van-alles Charlie McCoy en Presley's bandleider James Burton, creëerden ze samen het laat gevierde Elvis Country - en voorzagen Elvis zo van een country-soul sjabloon dat hij in de laatste jaren van zijn leven vaak nastreefde.

Muziekcriticus Dave Marsh schreef ooit dat, ondanks zijn faam, "Elvis Presley waarschijnlijk de meest ondergewaardeerde zanger van allemaal was". Wat onthuld wordt op Elvis: Back In Nashville is één van de meest meeslepende songs uit Presley's carrière.

CD 1:
18 tracks en bevat The Country / Folk Sides (een niet gerealiseerd Elvis project met songs van Ewan McColl, Gordon Lightfoot, Kris Kristofferson, Buffy Sainte-Marie en Bob Dylan), The Piano Recordings (rauwe Elvis zingt Ivory Joe Hunter met pianobegeleiding) en The Pop Sides (klassieke popcomposities zoals "Padre", "Fools Rush In Where Angels Fear To Tread", "My Way", "I'm Leavin'" en meer).

CD 2:
25 tracks verdeeld tussen The Religious Sides (klassieke en hedendaagse gospel) en The Christmas Sides (gewijde en wereldlijke seizoensmuziek voor de feestdagen).

CD 3:
19 tracks en neemt het country-pop repertoire van CD 1 over en voegt rock'n'roll toe met een verscheidenheid aan nummers waaronder geïmproviseerde uitvoeringen van "Johnny B. Goode" en "Lady Madonna", een epische vertolking van Bob Dylan's "Don't Think Twice, (It's Alright)", frisse interpretaties van "Help Me Make It Through The Night", "Early Morning Rain" en meer.

CD 4:
20 tracks en bevat The Religious Outtakes en The Christmas Outtakes.