Jean Sibelius: Symphonies 1 & 7

Helsinki Philharmonic Orchestra, Leif Segerstam

Jean Sibelius (1865-1957):
 Symphony No. 1 in E minor, Op. 39
 Symphony No. 7 in C major, Op. 105

"Deze uitvoering is, qua karakter en creatieve vonk, vergelijkbaar met Segerstams voortreffelijke opname van de Legends en Tapiola (Ondine) met het Helsinki Philharmonic Orchestra. Segerstams Zevende symfonie is goed getimed en scherp gefraseerd, met een hoogtepunt in de duistere, kolkende maalstroom die begint 13 maten voor fig. L (9'53") en een ontzagwekkende climax bereikt bij fig. Z (18'06"). Zijn orkest reageert met enthousiasme en een niet geringe beheersing. Sterker nog, ondanks wat verdacht veel op een bewerking lijkt op 15'50", is deze Zevende een van de meest indrukwekkende en geladen uitvoeringen van de afgelopen jaren. Meeslepend drama en een gedurfde emotionele reikwijdte zijn de kernwoorden van Segerstams diepgaande interpretatie van de Eerste symfonie. Geholpen door het alerte en enthousiaste spel van zijn Helsinki-orkest, onthult hij veel verhelderende details binnen Sibelius' zorgvuldig uitgewerkte compositie, maar zelden ten koste van het grotere geheel." Je bent het misschien niet met elke interpretatie eens, maar Segerstam doet de muziek nooit tekort. Hij geniet zichtbaar van de passie en de vaak gewaagde originaliteit (neem bijvoorbeeld de ontembare furie van het Allegro molto-materiaal in de finale – de natuur is rood van tanden en klauwen). Hoewel Segerstams opvallend soepele interpretatie misschien niet de stuwkracht heeft van bijvoorbeeld Vänskä's opwindende uitvoering door het Lahti Symphony Orchestra, genereren zijn strijkers uit Helsinki een grotere lyrische breedte. Toegegeven, de opname is erg goed, maar niet uitzonderlijk, maar Segerstam is nooit saai en weet je te boeien.
Gramophone - Classical Music Guide 2010